Antonio Carlos de Menezes

Mestre Burguês

Urodzony 6 września 1955 roku w Laranjeiras, Sergipe w Brazylii. Kiedy miał zaledwie 3 miesiące, przeniósł się wraz z rodziną do Rio de Janeiro. Pierwszy kontakt z Capoeira miał w wieku 12 lat, gdy uczęszczał do 6 klasy w Ewangelickiej Szkole Ramos w Rio de Janeiro,
nieopodal szkoły samby Imperatriz Leopoldinense.

Grał dużo w piłkę nożną w dzielnicy, gdzie mieszkał chłopak ćwiczący Capoeira o imieniu China, który zawsze sprawiał problemy i bił się ze wszystkimi. Pewnego dnia Burguês postanowił trenować Capoeira, aby China nie mógł więcej nikogo pobić.

Na początku swojej drogi w Capoeira wzorował się na technikach, które podpatrzył w książce „Capoeira bez mestre” zakupionej przez jego przyjaciela Nelsona. Razem zaczęli trenować pierwsze techniki na wzgórzu Morro do Alemao, Ramos, gdzie Nelson mieszkał.

Po pewnym czasie gdy ich radość z treningów rosła, poczuli że potrzebują opiekuna, aby poprawić swoją wiedzę. Zaczęli trenować pod okiem Mestre Mintirinha, ale od początku identyfikowali się ze stylem walki jego brata, Mestre Paulão, który rozpoczął nauczać razem z Mestre Silas w klubie Bolinha.

Burguês nie miał pieniędzy żeby zapłacić za uczestnictwo w zajęciach w akademii. Musiał na nie zapracować więc zbierał miedź, ołów, stare butelki, gazety i sprzedawał je zarabiając wystarczająco dużo pieniędzy, aby zapłacić trzy miesiące z góry. Było to tak rzadkie w tym
czasie, że Mestre Paulão i Mestre Sylas uważali, że chłopcy byli bogaci i dał im przydomki Conde (Hrabia) i Burguês (Burżuj/Burżuazyjny). Po pewnym czasie jego przyjaciel Conde przestał trenować Capoeira, w tym czasie chłopiec Antonio Carlos de Menezes został Mestre Burguês.

Mestre Burguês, po przejściu przez wiele trudności, takich jak zimno, głód trudności finansowe, uprzedzenia i dyskryminacja, pokonał wiele przeszkód i stopniowo utworzyć grupę Muzenza w południowej Brazylii.

Brał udział w tworzeniu Federa ção Paranaense de Capoeira (The Parana State Federation of Capoeira) w 1985 roku. Był jednym z założycieli  Confedara ção Brasileira de Capoeira (The Brazilian Confederation of Capoeira) w 1992 roku.

W 1998 roku pomógł założyć i do dnia dzisiejszego jest prezesem Superliga Brasileira de Capoeira (Brazilian Super League of Capoeira).

Wydał dwie książki „O estudo da Capoeira” (Studium Capoeira) w 1978 roku oraz „Cânticos da Capoeira” (Piosenki Capoeira) w 1982 roku. Nagrał 22 płyty, w tym jedną wydaną w Kanadzie. W 1995 roku stworzył gazetę w celu ratowania tradycji Capoeira i aby pomóc wszystkim capoeiristas. Prowadził zajęcia dydaktyczne w ponad 30 krajach.